Zamek Limassol

Zamek Limassol znajduje się na zachodnim końcu wybrzeża, u wejścia do starego portu, w obrębie starego miasta Limassol. Pierwotnie zamek stał nad brzegiem morza obok rzeki Garyllis, ale rzeka zmieniła swój bieg w XVI wieku i jest obecnie 100 metrów dalej na zachód.

Oryginalny zamek został wzniesiony przez Guy de Lusignan w 1193 roku na terenie, na którym wcześniej stała forteca z bizantyjska. Podczas wykopalisk w Zamku odkryto marmurowe podium pochodzące z wczesnochrześcijańskiej bazyliki i podłogę pochodzące z X lub XI wieku. W obszar starego zamku, jeszcze w XII wieku włączony był starożytny Kościół St.George, gdzie Ryszard Lwie Serce, król Anglii zawarł swoje małżeństwo z księżniczką Berengaria z Nawarre w 1191.

W 1228 roku cesarz rzymski Fryderyk II przybył do Limassol, przejął miasto, a zamek był wykorzystywany jako więzienie dla zakładników. W 1308 zamek został przekazany w zarządzanie templariuszom. Pod koniec XIV wieku Genueńczycy zdobyli zamek i spalili miasto Limassol. Zamek został na tyle uszkodzony, że wymagał całkowitej przebudowy i odbudowy wnętrz.

W 1413 zamek przetrwał pierwszy atak Mameluków. Podczas trzęsienia ziemi w następnych latach struktura została poważne naruszona, co doprowadziło w efekcie do zdobycia zamku w 1425 roku przez Mameluków, podczas drugiego ataku na miasto. Obszerna rekonstrukcja następnie odbyła się na początku XVI wieku. W okresie bezpośredniego zagrożenia najazdem tureckim, zamek w Limassol został nie tylko naprawiony, ale ogromnie wzmocniony, aby wytrzymać ewentualny atak najeźdźców.

Turcy podbili Cypr w 1576 roku, a pozostałości zamku włączono do nowych fortyfikacji tureckich. Podziemne komory i pierwsze piętro zostało przekształcone na więzienie i aż do 1950 roku zamek pełnił właśnie taką funkcję. Od 1950 roku po dokonaniu licznych prac konserwacyjnych Zamek Limassol był wykorzystywany jako muzeum archeologiczne. W dniu 28 marca 1987 r. po kolejnej renowacji i konserwacji Zamek Limassol stał się Średniowiecznym Muzeum Cypru. Prezentowane są w nim eksponaty datowane od IV do XIX wieku, takie jak przedmioty z brązu, złota czy srebra, kolekcja monet antycznych, średniowieczna ceramika z Włoch, dzieła sztuki islamskiej czy wystawa broni.

Muzeum Cypru

Muzeum Cypru (znane również jako Cypryjskie Muzeum Archeologiczne) jest najstarszym i największym tego typu obiektem muzealnym na Cyprze. Położone w centrum Nikozji posiada najbardziej obszerną kolekcję starożytności cypryjskich na świecie. Eksponaty zostały odkryte podczas licznych prac wykopaliskowych prowadzonych na obszarze wyspy.

Muzeum Cypru zostało założone w 1882 roku jeszcze za czasów kolonii brytyjskiej, na prośbę ludności cypryjskiej. Petycja została przedłożona przez delegację składającą się z przedstawicieli religii chrześcijańskiej i muzułmańskiej. Głównym czynnikiem takiego działania było kilka nielegalnych wykopalisk i przemycenie zabytków poza wyspę. Największe zbiory zostały wywiezione kilka lat wcześniej przez ambasadora Stanów Zjednoczonych, który przemycił ponad 3500 eksponatów, z czego okazało się, że większość uległa zniszczeniu podczas transportu.

Początkowo muzeum było finansowane przez prywatnych darczyńców i mieściło się w rządowych biurach. Do własnych pomieszczeń zostało przeniesione w 1889, w obręb średniowiecznych murów miasta. Budowa obecnego budynku rozpoczęła się w 1908 roku, który został zaprojektowany przez architekta N. Balanos z Towarzystwa Archeologicznego w Atenach. W 1961 roku ukończono drugą część galerii, magazynów i biur.

Wkrótce po jego powstania, muzeum zaczęło otrzymywać liczne przedmioty z przeprowadzanych na wyspie wykopalisk, głównie przez ekspedycje brytyjskie i europejskie. Zbiory Muzeum zostały znacznie rozszerzone przez pierwsze przeprowadzone na dużą skalę systematyczne prace wykopaliskowe, które prowadziła szwedzka ekspedycja pomiędzy 1927 i 1931 pod kierunkiem prof. Einar Gjerstad.

Dziś Muzeum Cypru posiada swoje liczne oddziały regionalne, do których została przekazana część kolekcji. Muzeum składa się z czternastu sal otaczających plac centralny, który obejmuje pomocnicze biura, bibliotekę, magazyny i laboratoria. Ekspozycje sobie prezentowane w sposób chronologiczny i tematyczny począwszy od okresu neolitu, a kończąc na czasach rzymskich.

Plaża w Protaras

Protaras – miejscowość położona na południowo-wschodnim wybrzeżu Cypru – z roku na rok staje się coraz chętniej odwiedzanym przez turystów kurortem. Jej największą atrakcją jest wspaniała, jedna z najczystszych nad Morzem Śródziemnym, plaża. Mieniący się w słońcu jaśniutki, złoty piasek, krystalicznie czysta i ciepła woda to idealne warunki do wypoczynku. Plaża, za swoje walory i spełnienie warunków programu ekologicznego, odznaczona została „błękitną flagą”.
Miasteczko, mimo licznych barów, restauracji i dyskotek, które ciągną się wzdłuż wybrzeża, sprawia wrażenie dość kameralnego. Najsłynniejsze i największe plaże to Flamingo, Pernera i Fig Tree Bay. Ostatnia z wymienionych, Zatoka Figowców, uznawana jest za najpiękniejszą plażę wschodniego wybrzeża. Jej nazwa pochodzi od zasianego w tym miejscu w XVII wieku drzewa figowego, które do tej pory rośnie w zatoce. Dno morskie obniża się tu bardzo łagodnie, tworząc płytki spory obszar, dzięki czemu kąpielisko nadaje się świetnie również dla dzieci.
Odchodząc odrobinę dalej od plaży skupiającej tłum turystów, można znaleźć ustronne, intymne, spokojniejsze zatoczki, które ani na krok nie ustępują urokowi okolicznych, większych kąpielisk.
W miasteczku świetnie rozwinięte jest zaplecze rekreacyjne, aktywni turyści mogę skorzystać z ogromnej oferty wypożyczalni sprzętu wodnego. Odbywają się tu także kursy nurkowania. Podwodne jaskinie, jakie można tu znaleźć zachwycają początkujących, ale i nie tylko, nurków.
Protaras zachęca także do odbywania pieszych wędrówek. Mnóstwo jest tu przepięknych tras, z których obserwować można niesamowite krajobrazy.

Plaża w Agia Napa

Wśród cypryjskich miejscowości wiele jest takich, które cieszą się szczególną popularnością wśród turystów. Z pewnością do takich miejsc można zaliczyć Agia Napę, która słynie z przepięknych plaż z białym piaskiem i bardzo czystymi wodami Morza Śródziemnego. Dodając do tego gwarancję słońca od maja do października otrzymujemy raj dla miłośników wypoczywania nad brzegiem morza.
Miejscowość spodoba się szczególnie osobom, które oprócz zażywania kąpieli morskich i słonecznych lubią wieczorem pobawić się w gwarnych pubach i dyskotekach. W miasteczku w sezonie, wieczorami i nocami rozpoczyna się zabawa. Mnóstwo jest tu miejsc, gdzie można w dobrym humorze potańczyć lub posiedzieć w towarzystwie.
Agia Napa stwarza duże możliwości uprawiania sportów wodnych, w miasteczku istnieją wypożyczalnie sprzętu. Są tu świetne warunki do nurkowania, szczególnie w okolicach Nissi Bay, jednej z najpopularniejszych i najpiękniejszych plaż w okolicy. Drugą słynną plażą, do której można przepłynąć się na przykład motorówką, jest Makronissos.
Dla amatorów zabytków w miasteczku kryje się średniowieczny klasztor, poświęcony Bogini Lasu, z przepiękną ośmioramienną fontanną z tego okresu, oraz wyryte w skałach grobowce.
Okolice Agia Napa to także ogromny wodny park ze zjeżdżalniami i torami wodnymi, muzeum morskie oraz piękna, bogata egzotyczna przyroda. Miasteczko to jest także świetną bazą wypadową do innych znanych i atrakcyjnych miast Cypru.

Mevlevi Tekke

Mevlevi Tekke to małe muzeum znajduje się w obrębie murów miejskich Nikozji w pobliżu Bramy Kyrenia, na głównej ulicy prowadzącej do Placu Sarayönü Square. Wyróżnia się w architekturze swymi sześcioma kopułami wieńczącymi prostokątny budynek. Został zbudowany pod koniec XVI wieku przez Arap Ahmet Pasa po podboju wyspy przez Turków. Dowódcy armii tureckiej, Lala Mustafa Pasha, Arap Ahmet Pasha, pierwsi kadi i muftu wyspy byli członkami zakonu Mevlevi (zakon derwiszów, założony przez Mevlana Jalaladdin Rumi, zwany jest także jako “wirujący derwisze”). W budynku znajdują się groby i semahane ( dom spotkań Derwiszów w celu odprawiania modłów i wirujących tańców).

Od samego początku budynek znany był jako Mevlevi Tekke, gdzie muzułmańska sekta religijna wykorzystywała go do odbywania ceremonialnych tańców pod wodzą szejka. Taka funkcję budynek utrzymywał przez kilkaset lat, aż do 1930 roku. Do dzisiaj wspaniale zachował się parkiet, na którym odbywały się rytualne tańce.
W szklanych gablotach można podziwiać stroje tancerzy i ich instrumentów muzycznych. Tańczący Derwisze były islamskim odpowiednikiem chrześcijańskich braci zakonnych, a ich tańce były często opisywane w starych przewodniki po Cyprze. Innymi eksponatami w muzeum są rękopisy Koranu i ręcznie pisane akta sądowe sięgające l590. Również można oglądać cypryjskie stroje tureckie i naczynia do gotowania z chłopskich domów – w pewnym sensie stanowi muzeum ludowe.
W budynku główny korytarz prowadzi do grobów pięciu kolejnych szejków, którzy byli przywódcami tańczących Derwiszów od XVII wieku.

Na zewnątrz, na dziedzińcu, jest wiele marmurowych nagrobków z okresu imperium otomańskiego i fragmenty kolumn rzymskich budowli. Stare przewodniki wspominają, że był tu kiedyś duży marmurowy sarkofag gubernatora weneckiego, Augusto Canali, który zmarł w 1531 roku, ale obecnie już go tu nie ma.

Meczet Selimiye

Meczet Selimiye, niegdyś starożytny kościół (Katedra św. Zofii) jest głównym meczetem północnego Cypru, w Nikozji, w którym odbywają cię największe festiwale Bayram i inne muzułmańskie uroczystości. Dawniej była to katedra św. Zofii, która została zbudowana w latach 1209-1228, na ruinach poprzedniego budynku. Dopiero niedawno, w 1976 roku, zostały odkryte od strony południowej ruiny starożytnej budowli sprzed 1200. Swym stylem architektonicznym katedra przypomina słynne średniowieczne świątynie budowane we Francji.

Kościół był poważnie uszkadzany przez trzęsienia ziemi w roku 1491, 1547 i 1735, a jednak przetrwał do dzisiaj. Budowniczowie gotyckich katedr starożytnych starali się uczynić je jak najwyższymi, aby być jak najbliżej nieba. Problemem było zapewnienie bezpieczeństwa budynku podczas trzęsień. Dokonano tego poprzez budowanie kamiennych filarów wspierających ściany, które są znane jako przypory. Cały czas dokonywano ulepszeń i zabezpieczeń budynku, które miały zagwarantować, że katedra nie runie podczas kolejnych kataklizmów.

Podczas wizyty w meczecie Selimiye, warto skontaktować się z anglojęzycznym przewodnikiem. Wnętrze meczetu rozświetlają białe, czerwone i żółte świeczniki. Można podziwiać tu średniowieczne nagrobki. Kiedy katedra w 1570 roku została przekształcona w meczet, zmieniono układ świątyni w kierunku Mekki, a nie Jerozolimy. Granitowe wewnętrzne kolumny są romańskie, prawdopodobnie z Salaminy.

Po południowej stronie meczetu znajduje się grecki kościół zbudowany w stylu bizantyjskim i średniowiecznym. Nosi miano Bedestan, czyli hali targowej, której funkcję pełnił aż do momentu, kiedy rynek miejski przeniósł się do budynków po drugiej stronie drogi. Bedestan jest obecnie zabytkiem, a wnętrze prezentuje wiele wspaniałych marmurowych i granitowych kolumn, prawdopodobnie rzymskich, co może sugerować, że Bedestan był kiedyś większym kościołem o dużym znaczeniu. Rozglądając się wokół kościoła, nadal można zobaczyć efekty silnych trzęsień ziemi, które miały miejsce wieki temu. Można tu również zobaczyć średniowieczne nagrobki, z których wiele należy do rycerzy krzyżowców. Do dziś pozostaje tajemnicą, dlaczego dwa takie duże kościoły były wybudowane tak blisko siebie.

Agios Ionannis Lampadistis

Do jednych z ciekawszych obiektów zabytkowych Cypru należy zespół prawosławnych cerkwi- malowanych świątyń w regionie Troodos, który słynie z jednego z największych skupisk kościołów i klasztorów w byłym imperium bizantyjskim. W 1985 roku zostało wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO 8 cerkwi i 1 klasztor. W 2001 roku dopisano także cerkiew Agia Sotira tou Soteros, która znajduje się w Palaichori. Wśród nich są małe kościółki, których architektura wiejska kontrastuje z wyrafinowaną dekoracją, a także klasztory, jak Św. Jana Lampadistisa, bogato zdobione malowidłami ściennymi stanowiącymi przegląd historii malarstwa bizantyjskiego na Cyprze.
Chrześcijaństwo w tym regionie zaczęło rozwijać się od czasu przybycia tutaj św. Pawła. To z jego podróżami misyjnymi wiąże się powstawanie pierwszych świątyń chrześcijańskich w rejonie Troodos. Cechują się one prostotą i wnętrzami pokrytymi cennymi freskami.
Do obiektów wpisanych na listę UNESCO należą:

• Agios Nikolaos tis Stegis znajdująca się w miejscowości Kakopetria, pochodząca z XI wieku. Wnętrze cerkwi zdobią freski z okresu od XI do XVII wieku. Są to najcenniejsze malowidła na Cyprze. Wśród nich wyróżnia się zwłaszcza fresk „Boże Narodzenie”.
• Również z XI wieku pochodzi Klasztor Agios Ionannis Lampadistis w Kalopanagiotis, w skład którego wchodzą dwie cerkwie i kaplica zdobione malowidłami pochodzącymi z czasów od XIII do XV wieku.
• Panagia tou Arakou w Lagoudera, z XII wieku, charakteryzuje się jaskrawymi kolorami fresków.
• Panagia Phorviotissa (Asinou) w Nikitart z XII wieku. Jest to cerkiew na planie prostokąta z niszami po obu stronach. Została przykryta dwuspadowym dachem. W środku zachowała się większość oryginalnych fresków z kresu budowy.
• Panagia tou Moutoulla w Moutoulla pochodząca z okresu XIII-XIV wieku – niewielka cerkiew jest jednym z najwcześniejszych przykładów kaplic bizantyjskich krytych drewnianym dachem.
• Timios Stavros w Pelendria z XIII-XV wieku- we wnętrzu znajdują się cenne malowidła.
• Archangelos Michael w Podhoulas z XV wieku.
• Stavros Agiasmati w Platanistasa z XV wieku – ściany tego kościoła dekorowane są najlepiej zachowanym cyklem fresków pochodzących z okresu budowy.
• Panagia Podhithou w Galata z XVI wieku- początkowo stanowiła część zespołu klasztornego. Ściany są pomalowane freskami, będącymi połączeniem stylu włoskiego i bizantyjskiego.
• Agia Sotira tou Soteros w Palaichori z XVI wieku.

Turyści mają możliwość podziwiania innych licznych cerkwi i klasztorów w tym regionie, które nie zostały wpisane na listę.

Chirokitia

Kolejny obiekt UNESCO na Cyprze to Chirokitia, stanowisko archeologiczne, które zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa w 1998 roku.

Zlokalizowane jest w południowej części Cypru, na zboczu wzniesienia w dolinie rzeki Maroni. Prezentuje pozostałości osady neolitycznej z VI tysiąclecia p.n.e. Przyjmuje się, że osada została założona przez ludy pochodzące z Anatolii lub Lewantu. Szacuje się, że w najwyższym okresie istnienia osady mieszkało w niej od 1500 do 2000 osób, co oznacza, że Chirokitia jest jedną z największych znanych osad neolitycznych.

Wykopaliska prezentują najstarszy fragment osady. W terenie widoczne są pozostałości brukowanych ulic, murów obronnych i domostw, które zostały wybudowane przy pomocy kamieni rzecznych połączonych gliną o grubości nawet 2,5m i wysokich na 3m. Dachy były wykonywane natomiast z chrustu i gliny. Przy niektórych domach znaleziono dodatkowe pomieszczenia takie jak kuchnia czy warsztat. Znalezione narzędzia świadczą o rolniczym charakterze mieszkającej tu społeczności. Zachowały się także pozostałości neolitycznych grobów.

Co warto zobaczyć w stolicy dystryktu? Na pewno jedno z ciekawszych muzeów na Cyprze- Muzeum Pieridesa, za niecałe dwa euro jest naprawdę dużo do zobaczenia, oczywiście dla osób, które interesują się archeologią. Koniecznie trzeba też zobaczyć miejsce spoczynku Łazarza, zwłaszcza, że przy okazji zwiedzimy interesujący kościół gotycki, przepięknie zachowany.

Osoby płci męskiej chętnie zajrzą do klasztoru męskiego, kobiety mają, co prawda, zakaz wstępu, ale klasztor Stavrovouni jest miejscem bardzo interesującym, pięknie usytuowanym na górze, a legenda mówi, ze znajduje się tam relikwia Chrystusa- kawałek jego krzyża oraz krzyża powieszonego złoczyńcy.

Mówiąc o okolicach dystryktu Larnaka nie sposób nie wspomnieć o pięknych plażach, piaszczystych, płytkich, idealnych na spędzenie rodzinnego urlopu z małymi dziećmi, zwłaszcza, że plaże mają Błękitną Flagę, przyznawaną za wyjątkową czystość wody. Wzdłuż plaży w Larnace ciągnie się promenada, tętniąca życiem o każdej porze dnia, w nocy, oczywiście, szczególnie.

Wieczorami warto wybrać się na spacer wąskimi uliczkami Larnaki, zajrzeć do którejś z licznych kawiarenek, odwiedzić stylowy sklepik z oryginalnymi produktami cypryjskimi. Zakończyć zaś dzień można w jednym z licznych klubów nocnych, których na wyspie nie brakuje.

Dystrykt słynie ze swoich wspaniałych piaszczystych plaż z przepiękną krystalicznie czystą wodą oraz starych wiatraków, których jest wyjątkowo dużo w tej okolicy. Warto także wybrać się w głąb wyspy, by poznać zwyczaje tubylców i posmakować tradycyjnej kuchni cypryjskiej.

Jedną z bardziej popularnych miejscowości w dystrykcie Famagusta, chętnie odwiedzaną przez turystów, jest Protaras, leżąca w Zatoce Drzewa Figowego, przepięknie usytuowana, ze wspaniałym widokiem na morze, piękną piaszczystą plażą i krystalicznie czystą wodą Morza Śródziemnego. Miejscowość typowo wczasowa, a jednocześnie tak usytuowana, ze osobom, którym zależy na ciszy i odpoczynku, na pewno się spodoba.

Inna typowo wczasowa miejscowość dystryktu to Ayia Napa, licznie odwiedzana przez Polaków, będąca w ofercie wielu polskich biur podróży. Osoby, którym zależy na komforcie wypoczynku, na pewno mogą wybrać tę miejscowość, z kompleksem apartamentów, basenami, wspaniałymi ogrodami, dającymi wrażenie spokoju i ciszy oraz przepiękną plażą Nissi. W miejscowości warto zobaczyć muzeum morskie, gdzie miłośnicy takich atrakcji z pewnością będą zachwyceni repliką okrętu, który zatonął u wybrzeży Cypru w czwartym wieku.