Chirokitia

Chirokitia

Kolejny obiekt UNESCO na Cyprze to Chirokitia, stanowisko archeologiczne, które zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa w 1998 roku.

Zlokalizowane jest w południowej części Cypru, na zboczu wzniesienia w dolinie rzeki Maroni. Prezentuje pozostałości osady neolitycznej z VI tysiąclecia p.n.e. Przyjmuje się, że osada została założona przez ludy pochodzące z Anatolii lub Lewantu. Szacuje się, że w najwyższym okresie istnienia osady mieszkało w niej od 1500 do 2000 osób, co oznacza, że Chirokitia jest jedną z największych znanych osad neolitycznych.

Wykopaliska prezentują najstarszy fragment osady. W terenie widoczne są pozostałości brukowanych ulic, murów obronnych i domostw, które zostały wybudowane przy pomocy kamieni rzecznych połączonych gliną o grubości nawet 2,5m i wysokich na 3m. Dachy były wykonywane natomiast z chrustu i gliny. Przy niektórych domach znaleziono dodatkowe pomieszczenia takie jak kuchnia czy warsztat. Znalezione narzędzia świadczą o rolniczym charakterze mieszkającej tu społeczności. Zachowały się także pozostałości neolitycznych grobów.