Meczet Selimiye

Meczet Selimiye, niegdyś starożytny kościół (Katedra św. Zofii) jest głównym meczetem północnego Cypru, w Nikozji, w którym odbywają cię największe festiwale Bayram i inne muzułmańskie uroczystości. Dawniej była to katedra św. Zofii, która została zbudowana w latach 1209-1228, na ruinach poprzedniego budynku. Dopiero niedawno, w 1976 roku, zostały odkryte od strony południowej ruiny starożytnej budowli sprzed 1200. Swym stylem architektonicznym katedra przypomina słynne średniowieczne świątynie budowane we Francji.

Kościół był poważnie uszkadzany przez trzęsienia ziemi w roku 1491, 1547 i 1735, a jednak przetrwał do dzisiaj. Budowniczowie gotyckich katedr starożytnych starali się uczynić je jak najwyższymi, aby być jak najbliżej nieba. Problemem było zapewnienie bezpieczeństwa budynku podczas trzęsień. Dokonano tego poprzez budowanie kamiennych filarów wspierających ściany, które są znane jako przypory. Cały czas dokonywano ulepszeń i zabezpieczeń budynku, które miały zagwarantować, że katedra nie runie podczas kolejnych kataklizmów.

Podczas wizyty w meczecie Selimiye, warto skontaktować się z anglojęzycznym przewodnikiem. Wnętrze meczetu rozświetlają białe, czerwone i żółte świeczniki. Można podziwiać tu średniowieczne nagrobki. Kiedy katedra w 1570 roku została przekształcona w meczet, zmieniono układ świątyni w kierunku Mekki, a nie Jerozolimy. Granitowe wewnętrzne kolumny są romańskie, prawdopodobnie z Salaminy.

Po południowej stronie meczetu znajduje się grecki kościół zbudowany w stylu bizantyjskim i średniowiecznym. Nosi miano Bedestan, czyli hali targowej, której funkcję pełnił aż do momentu, kiedy rynek miejski przeniósł się do budynków po drugiej stronie drogi. Bedestan jest obecnie zabytkiem, a wnętrze prezentuje wiele wspaniałych marmurowych i granitowych kolumn, prawdopodobnie rzymskich, co może sugerować, że Bedestan był kiedyś większym kościołem o dużym znaczeniu. Rozglądając się wokół kościoła, nadal można zobaczyć efekty silnych trzęsień ziemi, które miały miejsce wieki temu. Można tu również zobaczyć średniowieczne nagrobki, z których wiele należy do rycerzy krzyżowców. Do dziś pozostaje tajemnicą, dlaczego dwa takie duże kościoły były wybudowane tak blisko siebie.